Rencana: 'Penyatuan Melayu' perlu dinilai berdasarkan integriti, bukan kaum semata

Slogan lama 'penyatuan Melayu' kembali bergema dalam Pilihan Raya Negeri (PRN) Johor dan Negeri Sembilan, tetapi persoalan yang lebih penting ialah untuk apa sebenarnya penyatuan itu, menurut sebuah rencana pandangan yang diterbitkan Free Malaysia Today.

Penulis menjelaskan PRN Johor menjadi titik permulaan kerjasama pilihan raya tidak rasmi antara Barisan Nasional (BN) dan Perikatan Nasional (PN). Walaupun kedua-dua gabungan tidak bertanding secara rasmi sebagai satu pasukan, PAS mengarahkan jentera akar umbinya menyokong calon BN di kawasan yang tidak ditandinginya.

Penyatuan undi Melayu daripada kedua-dua pihak menyumbang kepada kemenangan BN di 48 daripada 56 kerusi DUN Johor. BN tidak membalas langkah itu dengan memberi laluan kepada PAS, namun keputusan tersebut menunjukkan kelebihan boleh diperoleh apabila kedua-duanya tidak bertembung.

Didorong keputusan itu, BN dan PN menjalinkan persefahaman pilihan raya yang lebih longgar di Negeri Sembilan dengan membahagikan kerusi bagi mengelakkan pertindihan. Kedua-duanya memenangi 25 daripada 36 kerusi DUN — BN 18 dan PN tujuh. Persefahaman sama dilaporkan dijangka diteruskan pada PRN Melaka.

Menurut penulis, sepanjang kempen kedua-dua pilihan raya itu, perbincangan lebih banyak berkisar tentang mempertahankan penguasaan politik Melayu berbanding rancangan memperbaiki kehidupan orang Melayu biasa. Beliau berkata tidak banyak perbahasan bermakna mengenai pekerjaan bergaji tinggi, pendidikan, produktiviti, penyertaan Bumiputera dalam industri bernilai tinggi atau pembinaan kekayaan mampan.

Penulis turut menyoal siapa yang mendapat manfaat daripada naratif itu, sambil merujuk kepada kempen sebahagian pihak supaya seorang bekas perdana menteri yang disabitkan kesalahan dalam kes SRC International diberikan pengampunan, serta kontroversi tadbir urus dan salah urus kewangan yang membabitkan institusi seperti Tabung Haji.

"Jika 'penyatuan Melayu' hanya bermaksud berhimpun di belakang sesiapa sahaja yang mendakwa mewakili orang Melayu tanpa mengambil kira integriti atau prestasi mereka, ia bukan lagi gerakan untuk memperkasa orang Melayu," tulisnya, sebaliknya menjadi "perisai" daripada dipertanggungjawabkan.

Beliau menegaskan orang Melayu bukan satu kelompok seragam — ada golongan konservatif dan progresif, usahawan dan pekerja, profesional bandar dan petani luar bandar. Bagi penulis, jurang yang lebih berkekalan bukan antara Melayu dan bukan Melayu, tetapi antara elit politik yang mendapat manfaat daripada keadaan sedia ada dengan rakyat biasa yang menanggung akibatnya.