கருத்து: 'மலாய் ஒற்றுமை' இனத்தால் அல்ல, நேர்மையால் அளவிடப்பட வேண்டும்

ஜொகூர் மற்றும் நெகிரி செம்பிலான் மாநிலத் தேர்தல்களில் 'மலாய் ஒற்றுமை' என்ற பழைய கோஷம் மீண்டும் ஒலித்தது; ஆனால் அந்த ஒற்றுமை உண்மையில் எதற்காக என்பதே முக்கியமான கேள்வி என்று Free Malaysia Today வெளியிட்ட கருத்துக் கட்டுரை கூறுகிறது.

ஜொகூர் மாநிலத் தேர்தல், பாரிசான் நேசனல் (BN) மற்றும் பெரிக்காத்தான் நேசனல் (PN) இடையேயான முறைசாரா தேர்தல் ஒத்துழைப்புக்கு தொடக்கப் புள்ளியாக அமைந்தது என்று கட்டுரையாளர் குறிப்பிடுகிறார். இரு கூட்டணிகளும் அதிகாரப்பூர்வமாக ஒரே அணியாகப் போட்டியிடவில்லை என்றாலும், தான் போட்டியிடாத தொகுதிகளில் BN வேட்பாளர்களை ஆதரிக்க PAS தன் அடிமட்ட அமைப்புக்கு உத்தரவிட்டது.

இரு தரப்பின் மலாய் வாக்குகள் ஒருங்கிணைந்ததால், ஜொகூரின் 56 மாநில இடங்களில் 48-ல் BN வெற்றி பெற்றது. ஜொகூரில் PAS-க்கு BN வழிவிடவில்லை; ஆயினும் இருவரும் மோதாதபோது கிடைக்கும் நன்மையை முடிவுகள் காட்டின.

அதனால் ஊக்கம் பெற்று, நெகிரி செம்பிலானில் இடங்களைப் பிரித்துக்கொண்டு BN–PN தளர்வான தேர்தல் புரிந்துணர்வை ஏற்படுத்தின. 36 இடங்களில் 25-ல் — BN 18, PN ஏழு — வெற்றி கிடைத்தது. மலாக்கா மாநிலத் தேர்தலிலும் இதே புரிந்துணர்வு தொடரும் என்று செய்திகள் கூறுகின்றன.

இரு பிரச்சாரங்களிலும், சாதாரண மலாய் மக்களின் வாழ்க்கையை மேம்படுத்தும் திட்டங்களைவிட, மலாய் அரசியல் ஆதிக்கத்தைக் காப்பது பற்றியே அதிகம் பேசப்பட்டது என்று கட்டுரையாளர் கூறுகிறார். அதிக ஊதிய வேலைவாய்ப்பு, கல்வி வலுப்படுத்தல், உற்பத்தித்திறன், உயர் மதிப்புத் தொழில்களில் பூமிபுத்ரா பங்கேற்பு அல்லது எதிர்காலச் சந்ததிக்கான நிலைத்த செல்வம் பற்றி அர்த்தமுள்ள விவாதம் குறைவாக இருந்தது என்கிறார்.

இந்த கதையாடலால் யார் பயனடைகிறார்கள் என வினவும் அவர், SRC இன்டர்நேஷனல் வழக்கில் தண்டிக்கப்பட்ட ஒரு முன்னாள் பிரதமருக்கு மன்னிப்பு வழங்கக் கோரும் பிரச்சாரங்களையும், தாபுங் ஹாஜி போன்ற நிறுவனங்களில் நிர்வாகக் குறைபாடு மற்றும் நிதி முறைகேடு தொடர்பான சர்ச்சைகளையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

"நேர்மையையும் செயல்திறனையும் கருதாமல், மலாய் மக்களைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவதாகக் கூறும் எவருக்கும் பின்னால் அணிதிரள்வதே 'மலாய் ஒற்றுமை' என்றால், அது வலுவூட்டும் இயக்கம் அல்ல" என்று எழுதி, அது பொறுப்புக்கூறலிலிருந்து தப்பிக்கும் "கவசமாக" மாறுகிறது என்கிறார்.

மலாய் சமூகம் ஒரே சீரான குழு அல்ல என்பதையும் அவர் வலியுறுத்துகிறார். நிலைத்திருக்கும் இடைவெளி மலாய்–மலாய் அல்லாதவர்களுக்கு இடையே அல்ல; தற்போதைய நிலையால் பயனடையும் அரசியல் உயர்குடியினருக்கும், விளைவுகளைத் தாங்கும் சாதாரண மக்களுக்கும் இடையே என்று அவர் வாதிடுகிறார்.